logo blank_gr mail
slide1 slide2 slide3 slide4 slide5 slide7 slide8 slide9
Ανακοινώσεις  

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

Το Επαρχιακό Αρχαιολογικό Μουσείο της Λεμεσού ιδρύθηκε το 1948 και στεγαζόταν τότε σε ένα τμήμα του Κάστρου της Λεμεσού. Παρέμεινε κλειστό για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τις ταραχές του 1964 όταν αυτό παραδόθηκε στην Εθνική Φρουρά. Το 1972 ξεκίνησε η ανοικοδόμηση του νέου κτιρίου μαζί με το μεγάλο συγκρότημα του Δικαστικού μεγάρου.  Η έκθεση επαναλειτούργησε με πολλές δυσκολίες μετά την εισβολή τον Μάρτιο του 1975 στο νέο κτίριο. Το Κάστρο  συντηρήθηκε και διαμορφώθηκε ανάλογα για να φιλοξενήσει στις αίθουσες του (παλαιά κελιά φυλακών της Τουρκοκρατίας) το νέο Παγκύπριο Μεσαιωνικό Μουσείο που σήμερα καλύπτει τις μεταγενέστερες περιόδους της Κυπριακής Ιστορίας από  τον 4ο  και 5ο  μ.Χ.  αιώνα  μέχρι και τις πρώτες περιόδους της Τουρκοκρατίας.

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο  στεγάζονται  όλα τα Αρχαιολογικά ευρήματα από τις συστηματικές και σωστικές ανασκαφικές έρευνες που πραγματοποιεί το Τμήμα και οι Ξένες Αρχαιολογικές σχολές στην Πόλη και την Επαρχία της Λεμεσού.

Στον εκθεσιακό χώρο εκτίθενται ευρήματα που καλύπτουν όλη την αρχαιότητα από την 9η Χιλιετηρίδα π.Χ. μέχρι και το τέλος της Αυτοκρατορικής Ρωμαϊκής περιόδου (4ος αιώνας μ.Χ).

 

Ωράριο λειτουργίας

Δευτέρα                        8.00 π.μ. -  4.00 μ.μ.
Τρίτη                             8.00 π.μ. -  4.00 μ.μ.
Τετάρτη                        8.00 π.μ. -  4.00 μ.μ.
Πέμπτη                         8.00 π.μ. -  4.00 μ.μ.
Παρασκευή                  8.00 π.μ. -  4.00 μ.μ.

 

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ

 

ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ 

Προνεολιθική φάση Ακρωτηρίου

 10.000-8500 π.Χ.

Πρωτονεολική περίοδος

8η-7η Χιλιετηρίδα

 

 

Νεολιθική Ι

6800-6000 π.Χ.

Νεολιθική ΙΙ   Φάση Σωτήρας

4500-3800 π.Χ.

 

 

Χαλκολιθική

3900/3800-2900/2500 π.Χ.

Φάση Ερήμης

3600-2600 π.Χ.

 

 

Πρώϊμη Εποχή του Χαλκού

3000/2900-1900/1800 π.Χ.

Μέση Εποχή του Χαλκού

1900-1600 π.Χ.

Ύστερη Εποχή του Χαλκού

1600-1050 π.Χ.

 

 

ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ

Κυπρο-Γεωμετρική περίοδος

1100-750 π.Χ.

Κυπρο-Αρχαϊκή περίοδος

750-500 π.Χ.

Κυπρο-Κλασική

500-310 π.Χ.

 

 

Ελληνιστική    περίοδος

310-50 π.Χ.

 

 

Ρωμαϊκή περίοδος

50 π.Χ.-324 μ.Χ.

 

 

Υστερορωμαϊκή Παλαιοχριστιανική ή Πρωτοβυζαντινή  περίοδος

3247ο μ.Χ.

 

ΕΚΘΕΜΑΤΑ

Στην αίθουσα της Προϊστορίας εκτίθενται ευρήματα από την Προνεολιθική θέση στον ΑετόκρεμνοΑκρωτηρίου στην οποία έχουν εντοπιστεί οι αρχαιότερες ενδείξεις ανθρώπινης παρουσίας στο νησί και ανήκει στις τελευταίες φάσεις της παλαιολιθικής- τροφοσυλλεκτικής οικονομίας.  Το πλέον σημαντικό στοιχείο αυτής της θέσης είναι η συνύπαρξη των ανθρώπινων προϊόντων με εξαφανισθέντα είδη της Πλειστοκαίνου όπως ο Πυγμαίος Ελέφαντας και ο Πυγμαίος Ιπποπόταμος τους οποίους πιθανόν να επεξεργάζονταν.

Το πέρασμα προς την Νεολιθική οικονομία και οι εξελιγμένες φάσεις της (δηλ. η Ακεραμεική Νεολιθική Ι περίοδος) εκπροσωπείται στην Επαρχία Λεμεσού στον νεοαποκαλυφθέντα οικισμό του Σκυλλουρόκαμπου της Παρεκκλησιάς και χρονολογείται από τα τέλη της 9ης χιλιετηρίδας μέχρι και την 7η Χιλιετηρίδα και αποτελούν σήμερα την αρχαιότερη νεολιθική εγκατάσταση σε ολόκληρο το νησί. Τα ευρήματα του πολιτισμού αυτού θα εκτεθούν στην μελλοντική μας έκθεση. Σήμερα μπορεί κανείς να δεί από την ύστερη Νεολιθική περίοδο (Νεολιθική ΙΙ) λίθινα εργαλεία και κεραμεική από τον πολιτισμό της Σωτήρας (4500-3800), και αντίστοιχα είδη του Χαλκολιθικού πολιτισμού,  η πρώτη φάση του οποίου εκπροσωπείται στην Επαρχία Λεμεσού με τον οικισμό της  Παμπούλας στην Ερήμη με ιδιαίτερη αναφορά στην πλούσια συλλογή λίθινων ειδωλίων.

Από την ίδια την πόλη της Λεμεσού και τα χωριά Πύργος, Αυδήμου και Παραμάλι εκτίθενται τα αντιπροσωπευτικότερα δείγματα της κεραμεικής τέχνης που καλύπτουν όλη την Πρώϊμη(3000/2900-1900/1800 π.Χ.)) και Μέση Εποχή του Χαλκού (1900-1600 π.Χ.) την περίοδο δηλ. κατά την οποία κατακτάται η τεχνογνωσία της εξόρυξης και επεξεργασίας των πλούσιων κοιτασμάτων της περιοχής σε χαλκό. 

Τα σχήματα των αγγείων μιμούνται φόρμες νατουραλιστικές και έχουν σαν κύριο χαρακτηριστικό τους την ερυθρή στιλβωμένη επιφάνεια πάνω στην οποία χαράσσονται ή πλάθονται  διακοσμητικά μοτίβα. 
Τα μεγέθη μικραίνουν στην Μέση Εποχή και παράλληλα με τα παραδοσιακά σχήματα και τις διακοσμήσεις εμφανίζεται και πάλι η γραπτή διακόσμηση.

Δραστικές αλλαγές που σηματοδοτούν εφεξής  όλη την ιστορική πορεία της νήσου πραγματοποιούνται μέσα στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού (1600-1050 π.Χ) όταν η επαφή με τον κόσμο του Αιγαίου γίνεται τόσο στενή ώστε σταδιακά από λιμάνι σταθμό εμπορικής συναλλαγής να γίνει πατρίδα των Αχαϊκών φύλων που εγκατέλειψαν για διάφορους λόγους τα μεγάλα ανακτορικά κέντρα της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Ο γηγενής πληθυσμός εμποτισμένος ήδη με το ανανεωτικό πνεύμα του Αιγαίου αφομοιώνει και αφoμοιώνεται από την δυναμική παρουσία του Ινδοευρωπαϊκού στοιχείου και ταυτίζεται με αυτό με τέτοιο τρόπο που παρά τις αποστάσεις και τις εκάστοτε  πολιτικές συνθήκες να καταστεί αυτή η σύνδεση, ρίζα της εθνικής και πολιτιστικής ταυτότητας του νησιού για όλους τους υπόλοιπους αιώνες αποτελώντας τον σημαντικότερο παράγοντα των ιστορικών του επιλογών μέχρι και σήμερα.

Δείγματα αυτής της εξελικτικής διαδικασίας εκτίθενται στις προθήκες της Ύστερης Εποχής του Χαλκού.

Μαζί με την ντόπια παραγωγή δηλ. τα χαρακτηριστικά αγγεία με την δακτυλιόσχημη βάση και την μεταλλική εμφάνιση (Base Ring ware) και τα αγγεία με την γραπτή γραμμική διακόσμηση στο παχύρευστο λευκό αλείφωμα (White Slipped) μπορεί κανείς να δεί τα εισηγμένα μυκηναϊκά αγγεία, όπως το κύπελο του φυτικού ρυθμού της Μυκηναϊκής ΙΙΒ από την Κρήτη και άλλα εισηγμένα ή τοπικής παραγωγής μυκηναϊκά αγγεία που προέρχονται κυρίως από ανασκαφές μέσα από την πόλη της Λεμεσού.  Από την περιοχή τηςΠαμπούλας στο χωριό Επισκοπή εκεί που πιστεύεται ότι πρωτοεγκαταστάθηκαν οι Αργείοι ιδρυτές του Κουρίου προέρχεται ένας μεγάλος πίθος από αυτούς οι οποίοι κατασκευάζονται από τον κεραμέα της Παμπούλας και χρησιμοποιούνται για την αποθήκευση και εξαγωγή των προϊόντων του νησιού σ’ ολόκληρη τη Μεσόγειο. (το μεγαλύτερο μέρος του υλικού από την θέση αυτή εκτίθεται στο τοπικό Μουσείο του Κουρίου).

Αντίστοιχα είναι και τα λίγα ευρήματα που εκτίθενται από την περίφημη ανακτορική έπαυλη της  Αλασσας.

 Από το τέλος της Ύστερης Εποχής του Χαλκού μέχρι και την περίοδο που η Κύπρος εντάσσεται στο Ελληνιστικό μακεδονικό κράτος του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 325 π.Χ. και την κατάργηση των Αρχαίων Κυπριακών βασιλείων το 310 λίγα είναι ιστορικώς γνωστά για τα δύο ιδρυθέντα κατά την γεωμετρική περίοδο βασίλεια της Αμαθούντας και του Κουρίου και δεν διαφέρουν από την ιστορική πορεία του συνόλου των Αρχαίων Βασιλείων.

 Τα δύο βασίλεια είναι κυρίως γνωστά από τα ευρήματα των μεγάλων νεκροταφείων  τα οποία επίσης σηματοδοτούν τον πολιτισμό συγχώνευσης στοιχείων από την Ανατολή και τη Δύση.

Από το μεγάλο Ιερό της Αφροδίτης στην κορυφή του λόφου της Αμαθούντας εκτίθεται ομάδα πήλινων ειδωλίων με στοιχεία από την Ανατολή (μάσκες, ναϊσκοι, γυναικεία ειδώλια της Αστάρτης) και την δύση (συμπλέγματα ιππέων και αρμάτων).

Από την Αρχαϊκή φάση της ζωής στο παλάτι της Αμαθούντας προέρχεται ένα από τα πιό σημαντικά μας εκθέματα , ένα ελεύθερα ιστάμενο στο χώρο πεσσόκρανο της Θεάς Αθώρ, θεότητα της Ανατολής με πρόσωπο καμωμένο στις στυλιστικές τάσεις και τις τεχνοτροπίες των καλλιτεχνών της Ηπειρωτικής Ελλάδος του τέλους της Αρχαϊκής περιόδου υποδεικνύοντας την ανάμειξη επιδράσεων στην τέχνη και την θρησκεία.

 Από την ίδια την πόλη της Λεμεσού εκτός από τα κτερίσματα των τάφων εκθέτουμε ένα μικρό σύνολο λατρευτικών πηλίνων αγαλματιδίων από ένα Αρχαίκό ιερό που βρέθηκε κάτω από την σημερινή Κεντρική Αστυνομία στα χρόνια της Αγγλοκρατίας.

Η καλλιτεχνική δημιουργία στα επόμενα χρόνια κινείται μέσα  στην ατμόσφαιρα της ελληνιστικής  κοινής αλλά και αργότερα ακολουθεί τις τάσεις εκφυλισμού της Ρωμαίκής περιόδου. Γλυπτά, κεραμεική, πλαστική, ελεφαντουργία, υαλοτεχνία λυχνάρια και επιγραφές επιτύμβιες ή αναθηματικές εκτίθενται ως δείγματα αυτών των τάσεων στην τελευταία αίθουσα.

Χαρακτηριστικό είναι το μεγάλο άγαλμα του Θεού Βησά που βρέθηκε στην Αγορά της Αμαθούντας ένα θεός που επιβιώνει σαν προστάτης της γονιμότητας από την Αρχαίκή περίοδο και αγάλματα από την περιοχή της Φασούλας στην οποία εντοπίστηκε ένα εργαστήριο κατασκευής που λειτουργεί μέχρι και τον 4ο αιώνα μ.Χ.

 Σε αυτό το εργαστήριο κάποιος αναθέτης ονόματι Σωζομενός παρήγγειλε ένα άγαλμα του Διός Λαβρανίου (δηλ του θεού του διπλού πελέκεως) του γνωστού θεού της τέχνης που κατοικεί στις κορυφές του Ψηλορείτη και οι λαοί της Ανατολής εγνώριζαν ήδη από τον 14ο αιώνα π.χ. Στα έπη του Βαάλ της Ουγαρίτ αναφέρεται σαν Χουσώρ ,ή Θεός του διπλού πελέκεως που κατοικεί στην χώρα των Κεφτί δηλ. την Κρήτη.

Οι μορφές αυτές  επιβεβαιώνουν την ισχύ και την διάρκεια των επιδράσεων που δέχθηκε το νησί από τους πολιτισμούς του Αιγαίου και της Ανατολής  στο συντηρητικό νησιωτικό του περιβάλλον.

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ - ΑΙΘΟΥΣΑ 1

1 2 1 2 1 2 1 2 1 2 1 2 1

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ - ΑΙΘΟΥΣΑ 2

1 2 1

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ - ΑΙΘΟΥΣΑ 3

1 2 1 2 1 2 1 2 1

VYRONOS / SIOKRI STR. 

Τ.Κ. 3405
TEL: 00357-5-305157
FAX: 00357-5-305173 

 

 

 

 

 
epohi