logo blank_gr mail
slide1 slide2 slide3 slide4 slide5 slide7 slide8 slide9
Ανακοινώσεις  

ΚΟΥΡΙΟN - TΑ ΜΝΗΜΕΙΑ THΣ ΠΟΛΗΣ

 

     Αεροφωτογραφία  περιοχής  Κουρίου

 

 

 

 

 

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

Το αρχικό Ελληνιστικό Θέατρο με την κυκλική ορχήστρα και το πυπερυψωμένο προσκήνιο που κτίστηκε πιθανότατα γύρω στα τέλη του 2ου μ.Χ. αιώνα υπέστη σοβαρές ζημιές στην σκηνή και στα αναλήμματα των δύο πτερυγίων πάνω από τις παρόδους.

΄Εργα αποκατάστασης έγιναν κατά πάσα πιθανότητα από τον αυτοκράτορα Αύγουστο λίγο αργότερα από τα οποία επηρεάστηκε η συνολική κάτοψη του μνημείου. Κατά την διάρκεια των έργων αυτών φαίνεται ότι το Θέατρο σμικρύνθηκε και πολλά από τα εδώλια χρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικό υλικό για τα νέα αναλήμματα στις δύο πτέρυγες. Οι ημικίονες της σκηνής επιχρίστηκαν με ερυθρό ασβεστοκονίαμα .

Λίγο μετά τα μέσα του 1ου μ.Χ. αιώνα 64/65 μ.Χ. ,επι της υπατείας του Ιουλίου Κόρδου ο οποίος υπηρετεί υπό τον αυτοκράτορα Νέρωνα, σύμφωνα με σχετική επιγραφή που χαράχθηκε σε επιστύλια, φαίνεται ότι ανακατασκευάζεται η σκηνή ή η πρόσοψη της.

Κατά τον πρώϊμο 2ο μ.Χ. αιώνα το Θέατρο λαμβάνει την μορφή και τις διαστάσεις που βλέπουμε σήμερα. Το κοίλο, τα διαζώματα, και τα αναλλήματα επεκτείνονται στις αρχικές διαστάσεις του Ελληνικού Θεάτρου και ανακατασκευάζονται πλήρως οι παρόδοι. Αναμορφώνεται επίσης η σκηνή με ασβεστολιθικά αρχιτεκτονικά γλυπτά μέλη.

Η τελευταία αυτή οικοδομική φάση υφίσταται στα τέλη του 2ου μ.Χ. αιώνα μετατροπές κυρίως στα αρχιτεκτονικά γλυπτά τα οποία αντικαθίστανται με μαρμάρινα. Διατηρείται ο τοίχος της οπίσθιας όψης ο οποίος όμως επενδύεται στην πλευρά που είναι ορατή από το κοίλο με ορθομαρμαρώσεις. Τα έργα αυτά συνδέθηκαν με τον αυτοκράτορα Σεπτήμιο Σεβήρο και ένα αθλοθέτη ο οποίος αναφέρεται σε επιγραφές.

Τον 3ο μ.Χ. αιώνα επί Καρακάλλα 214-217 μ.Χ. αφαιρούνται οι τρείς πρώτες σειρές των εδωλίων και το θέατρο μετατρέπεται σε αρρένα για θηριομαχίες. Στο β΄μισό του 3ου αιώνα το μνημείο επιστρέφει στην αρχική του χρήση και η ορχήστρα αποκαθίσταται .

Λαξευτοί θάλαμοι κάτω από το κοίλο του Θεάτρου είχαν κατά πάσα πιθανότητα χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες των θηριομαχιών ή σαν αποθήκες.

Το Θέατρο καταστράφηκε και εγκαταλείφθηκε οριστικά τον 4ο μ.Χ. αιώνα.

Η σημερινή μορφή του Θεάτρου αποτελεί στο μεγαλύτερο της μέρος πρόσφατη ανακατασκευή του γνωστού ΄Ελληνα αναστηλωτή Αντώνη Τραυλού.

΄Εχει χωρητικότητα 3000 θεατών.

 

Η ΑΓΟΡΑ

 

Το συγκρότημα της Αγοράς που βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του πλατώματος συμπεριλαμβάνει μία σειρά δημοσίων οικοδομημάτων και υδραυλικών εγκαταστάσεων που ανασκάφηκαν κυρίως κατά την περίοδο 1975-1997.

 

 

 

 

 

Η ΣΤΟΑ

Μία κιονοστοιχία από 16 μαρμάρινους κίονες με κορινθιακά κιονόκρανα (6 από τουε κίονες βρέθηκαν στην αρχική τους θέση) και τμήματα του αντίστοιχου παράλληλου τοίχου αποτελεί την βόρεια πτέρυγα του συνόλου της Στοάς που περιέβαλλε την μεγάλη πλατεία.Κατασκευάστηκε στα τέλη του 2ου μ.Χ. αιώνα ή τις αρχές του 3ου μ.Χ. αιώνα. Καταστράφηκε στα μέσα του 4ου μ.Χ. αιώνα και εγκαταλείφθηκε για λίγα χρόνια για να αντικατασταθεί στις αρχές του 5ου αιώνα από διάφορα παλαιοχριστιανικά οικοδομήματα.

ΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ

Είναι το αρχαιότερο μέχρι σήμερα αποκαλυφθέν μνημείο της πόλεως του Κουρίου. Σώζεται το θεμέλιο του νότιου εξωτερικού τοίχου και τα κατώτερα τμήματα μερικών διαχωριστικών τοιχείων του εσωτερικού χώρου. Ο ανασκαφέας διέκρινε τρείς αρχιτεκτονικές φάσεις τις οποίες χρονολογεί α. 325-200 π.Χ., 200-100 π.Χ. και 100-50 π.Χ.

ΤΟ ΡΟΜΑΙΚΟ ΝΗΜΦΑΙΟ

Νυμφαίο, δηλ. ιερό των Νυμφών των θυγατέρων του Ποσειδώνα στεγάζει ένα μεγάλο σύμπλεγμα εγκαταστάσεων που σχετίζονται με την ύδρευση της πόλης. Τρείς μεγάλες ενότητες, μία ορθογώνια αψιδωτή αίθουσα συγκεντρώσεων, το αίθριονiκαι το σύμπελμα των δεξαμενών με τις κρήνες, αποτελούν τον πυρήνα του τεράστιου αυτού οικοδομήματος το οποίο συμπεριελάμβανε εκτός αυτών και ένα μεγάλο συγκρότημα λουτρών (θέρμες). Οικοδομείται τον 1ο μ.Χ. αιώνα και καταστρέφεται τον 7ο αιώνα κατά την περίοδο των Αραβικών επιδρομών.

Ο ανασκαφέας διέκρινε στο κτίριο τέσσερεις χρονολογικές φάσεις που χρονολογούνται μεταξύ 15-100 μ.Χ., 100-250 μ.Χ., 250-370 μ.Χ. και 400-650 μ.Χ.

ΤΟ ΥΔΡΑΓΩΓΕΙΟ: 1ος μ.Χ.

ΥΣΤΕΡΟΡΩΜΑΪΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ

Η ΟΙΚΙΑ ΤΩΝ ΜΟΝΟΜΑΧΩΝ: Η πολυτελής ιδιωτική κατοικία ή κατά μία δεύτερη άποψη μίας μικρή δημόσια παλαίστρα πήρε το όνομα της από το κύριο θέμα που κοσμεί τα ψηφιδωτά δάπεδα της, βρίσκεται μεταξύ του Νυμφαίου και της οικίας του Αχιλλέα κοντά στο Βορειοδυτικότερο άκρο του λόφου και οικοδομήθηκε σύμφωνα με τον ανασκαφέα στο δεύτερο μισό του 3ου αιώνα, εποχή εξάπλωσης των μωσαικών δαπέδων και καταστράφηκε από τους σεισμούς του 4ου μ.Χ. αιώνα. Συμπεριλαμβάνει, εκτός από το αίθριο μέσα στο οποίο έχουν τοποθετηθεί τα ψηφιδωτά των μονομάχων, δύο στοές, μικρά δωμάτια και ένα μεγάλο κεντρικό χώρο με τρία ανοίγματα (triforium) και σύμπλεγμα ιδιωτικών λουτρών προσαρτημένων στην ανατολική του πλευρά.΄Ενα δεύτερο εφαπτόμενο σύμπλεγμα με ένα αψιδωτό κεντρικό χώρο υποδοχής ή συγκέντρωσης με μία προστάδα με ιωνική κιονοστοιχία και αυλή ανασκάφηκε στα νότια, εφάπτεται δημοσίας οδού και αποτελεί το όριο του οικοδομήματος αυτού.

Η ΟΙΚΙΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ 4ος μ.Χ..: Βρίσκεται στο βορειοδυτικότερο άκρο του λόφου παρά την οδό που οδηγεί προς το Ιερό του Απόλλωνα Υλάτη . Οικοδομήθηκε στην τελευταία περίοδο ανάκαμψης των μωσαικών δαπέδων, με θέματα παρμένα από την παγανιστική παράδοση, στον πρώϊμο 4ο αιώνα μ.Χ. αιώνα. Η τάση αυτή εμφανίζεται λίγο μετά το διάταγμα της ανεξιθρησκείας σαν μία δυναμική απάντηση του παγανισμού στον υπό εξάπλωση χριστιανισμό. Το ότι βρίσκεται παρά την είσοδο της πόλης θεωρήθηκε σαν ένδειξη της χρήσης του δηλ. ως απαντητήριονi, χώρος υποδοχής των επισήμων επισκεπτών. Η κεντρική παράσταση περιγράφει τη σκηνή της συνάντησης του Αχιλλέα με τον Οδυσσέα στο σπίτι του Λυκομήδη στο οποίο ο Αχιλλέας μεταμφιεσμένος σε γυναίκα είχε σταλεί από την μητέρα του για να αποφύγει την εκστρατεία στην Τροία .Σώζεται επίσης τμήμα από την σκηνή της αρπαγής του Γανυμήδη. Στην ίδια αυτή κατοικία προστίθεται ακόμα ένα μωσαϊκό με παγανιστικό θέμα στον 5ο αιώνα που αναφέρεται στο πρώτο λουτρό του Αχιλλέα από τη Θεά Θέτιδα.

Η ΣΕΙΣΜΟΠΛΗΚΤΗ ΟΙΚΙΑ:Την ιδιωτική αυτή κατοικία μπορεί κανείς να δεί ανεβαίνοντας τον λόφο του Κουρίου στα αριστερά της στροφής προς το Θέατρο. 

Οικοδομήθηκε, κατά τους ανασκαφείς, στον ύστερο 1ο ή πρώϊμο 2ο μ.Χ. αιώνα,αναμορφώθηκε στα μέσα του 4ου και καταστράφηκε οριστικά από τον μεγάλο σεισμό που έγινε λίγο μετά τα μέσα του 4ου μ.Χ. αιώνα (365 μ.Χ.). Στα ερείπια της οικίας αυτής αποτυπώθηκε η εικόνα της ζωής στην πόλη του Κουρίου την στιγμή της καταστροφής και το σύνολο των ευρημάτων έχει εκτεθεί στο Μουσείο της Επισκοπής.

Η ΟΙΚΙΑ ΤΟΥ ΕΥΣΤΟΛΙΟΥ:Το οικοδόμημα αυτό η ανασκαφή του οποίου έγινε πριν από το 1938 ταυτίστηκε αρχικά με παλάτι.

Οικοδομήθηκε στην αρχική του φάση κατά την πρώϊμη Ρωμαϊκή περίοδο και αναμορφώθηκε δραστικά κατά τον τρίτο και 4ο μ.Χ. αιώνα. Το σύνολο του συμπλέγματος όπως το βλέπουμε σήμερα είναι αποτέλεσμα μίας μεγάλης ανακατασκευής που έγινε στα τελευταία χρόνια της αυτοκρατορίας του Θεοδοσίου του ΙΙ (408-450 μ.Χ.).

Ακολουθεί τον γνωστό αρχιτεκτονικό τύπο της Ρωμαϊκής περίστυλης οικίας (Βιτρούβιος). Τα δωμάτια μπορούν να ενταχθούν σε τρείς βασικές ενότητες.

  1. Το Βόρειο τμήμα το οποίο συναντάει κανείς εισερχόμενος στο μνημείο με κύρια είσοδο και προαύλιο γύρω από το οποίο σώζονται βόρεια και νότια δωμάτια. Τα οποία χρησιμοποιούνται για τις παρεχόμενες υπηρεσίες ή ως αποθηκευτικοί χώροι. Το προαύλιο αυτό οδηγεί στον προθάλαμο του κεντρικού τμήματος του κτιρίου αυτού που βρίσκεται σε λίγο ψηλότερο επίπεδο από το πρώτο.
    Το δάπεδο του είναι καλυμμένο με μία σύντομη επιγραφή υποδοχής

 

ΕΙΣΑ(ΓΕ)
ΕΠ ΑΓΑΘ(Ω)
ΕΥΤΥΧΩΣ
ΤΩ ΟΙΚΩ

 

  1. Ο προθάλαμος αυτός συνδέει το προαύλιο με το κεντρικό αίθριοï που διέθετε κήπο, μία μικρή στέρνα και κρήνη. Περιβάλλεται από στοές, το, περιστύλιο, το οποίο ήταν επίσης επιστρωμένο με ψηφιδωτά δάπεδα. Στα δωμάτια γύρω από το περιστύλιο, χώροι υποδοχής και κοινής χρήσης, διατηρούνται τα σημαντικότερα ψηφιδωτά δάπεδα μεταξύ των οποίων και οι γνωστές επιγραφές στις οποίες αναφέρεται ο κτήτορας Ευστόλιος ο Κουριέας ο οποίος μετά από επίσκεψη στην πατρική του χώρα είδε την δυστυχία στην οποία είχαν περιέλθει οι συμπολίτες του και αποφάσισε όπως κάποτε έκαμε και ο Φοίβος (ο Απόλλωνας) να χαρίσει σε αυτήν λουτρά και ένα απάνεμο καταφύγιο.

(ΚΟΥΡΙΕΑΣ) ΤΟ ΠΑΡΟΙΘΕΝ (ΕΝ ΟΛΒ)Ω ΠΑΝΤΙ ΠΕΛΟΝΤΑΣ
(ΔΥΣΤΗΝΟΥΣ ΕΣΙΔ)ΩΝ ΕΚ ΠΟΔΟΣ ΕΥΣΤΟΛΙΟΣ
(ΟΥ ΠΑΤΕΡΩΝ ΧΩ)ΡΗΣ ΕΠΕΛΗΣΑΤΟ. ΑΛΛ ΑΡΑ ΚΑΙ ΤΗΣ
(ΗΜΜΕΤΕΡΑΣ ΠΟΛΕ)ΩΣ ΛΟΥΤΡΑ ΧΑΡΙΣΣΑΜΕΝΟΣ,
(ΑΥΤΟΣ ΔΗ ΤΟΤ Ε)ΔΙΖΕΤΟ ΚΟΥΡΙΟΝ, ΩΣ ΠΟΤΕ ΦΟΙΒΟΣ
ΗΡΧΕΤΟ, ΚΑΙ) ΨΥΧΡΗΝ ΘΗΚΕΝ ΥΠΗΝΕΜΗΝ

Η δημόσια χρήση του οικοδομήματος και η σύνδεση του με την νέα λατρεία, τον Χριστιανισμό, υποδεικνύεται σε μία άλλη επιγραφή στο ίδιο σύμπλεγμα δωματίων. Ο Ευστόλιος στερεώνει όπως λέγει το οικοδόμημα αυτό στα πολύ ευλογημένα σύμβολα του Χριστού αντί σε μεγάλους λίθους, στερεές σιδηροσυνδέσεις, χαλκό ή διαμάντια.

ΑΝΤΙ ΛΙΘΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ, ΑΝΤΙ ΣΤΕΡΕΟΙΟ ΣΙΔΗΡΟΥ
ΧΑΛΚΟΥ ΤΕ ΞΑΝΘΟΙΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥ ΑΝΤ ΑΔΑΜΑΝΤΟΣ
(Ο)ΙΔΕ ΔΟΜΟΙ ΖΩΣΑΝΤΟ ΠΟΛΥΛΛΙΤΑ ΣΗΜΑΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥ

Σειρές δωματίων που έχουν διαβρωθεί στην νότια πλευρά από την υποχώρηση του εδάφους και στα νοτιοανατολικά ήταν ίσως χώροι ιδιωτικής χρήσης, καταλείμματα για τους φτωχούς συμπολίτες του.

  1. Η τρίτη ενότητα στα βόρεια και βορειοανατολικά αποτελεί προσαρτημένο σύμπλεγμα των βαλανείων. Οι χώροι αυτοί ερμηνεύονται σαν χώροι υποδοχής.

Το μακρύ ορθογώνιο δωμάτιο που είναι γνωστό ως frigidarium είναι καλυμμένο με μωσαϊκό δάπεδο το οποίο χωρίζεται σε τέσσερα τμήματα από τα οποία τα δύο διακοσμούνται με καθαρά γεωμετρικά μοτίβα, ένα έχει ένα κεντρικό πίνακα με πέρδικα και το τέταρτο, στα βόρεια, περιέχει την μόνη εικονογραφική διακόσμηση στο όλο σύμπλεγμα . Μέσα σε μετάλλιο με πλοχμό εικονογραφείται το μπούστο μιάς νεαρής γυναίκας η οποία κρατάει ένα όργανο μέτρησης που αντιστοιχεί στον Ρωμαϊκό πόδα και καλείται σύμφωνα με την επιγραφή ΚΤΙΣΙΣ, είναι δηλαδή η προσωποποίηση της ΚΤΙΣΕΩΣ του Κόσμου.

Δωμάτια με απλή πλακόστρωση θεωρούνται χώροι ιδιωτικής χρήσης.

Η ΠΑΛΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ: Το μνημείο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα Παλαιοχριστιανικά μνημεία της νήσου. Η ανέγερση του τοποθετείται οπωσδήποτε μετά τις αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ. πάνω σε ερείπια ρωμαϊκών οικοδομημάτων.  Εισέρχεται κανείς στο μνημείο μέσα από έναπρόπυλο στην Βορειοανατολική πλευρά με δύο κίονες από γρανίτη οι οποίοι προέρχονται σαφώςαπό κάποιο παλαιότερο κτίριο. Ο ένας από τους δύο κίονες στηρίζεται σε ενεπίγραφη βάση αγάλματος του ιερέως Διονυσίου. Στα δεξιά αυτής της εισόδου υπάρχει ένα μικρόπαρεκκλήσιο για την παραλαβή ίσως των προσφορών. Στο παρεκκλήσιο αυτό βρέθηκε τμήμα από εντοίχειο ψηφιδωτό με ένα από τους Αρχαγγέλους και δύο άλλες μορφές στην κεντρική κόγχη. Χρονολογούνται στον 6ο μ.Χ. αιώνα. Στον προθάλαμο, σε μία γωνία υπάρχει μία δεξαμενή νερού η οποία αποδίδεται στην συνήθεια του καθαρτικού εξαγνισμού προ της εισόδου στον Ιερό χώρο.

Από τον προθάλαμο αυτό εισέρχεται κανείς σε ένα μακρύ πλακόστρωτο διάδρομο την βόρεια πτέρυγα των κατηχουμένων και στην συνέχεια στον νάρθηκα

Τα κατηχούμενα με το θρανίο κατά μήκος του Βορείου τοίχου είναι ο χώρος στον οποίο γίνεται η διδασκαλία και η μύηση των προσηλύτων στα δόγματα και τα μυστήρια της Εκκλησίας.

Η είσοδος στον ναό γίνεται από τρείς θύρες στον Νάρθηκα το τρίβηλοΟ Ναός αποτελείται από τρία κλίτη τονκυρίως ναό δηλ. τοκεντρικό κλίτοςτοβόρειο και τονότιο κλίτος, το Πρεσβυτέριο ή αλλιώς τοΙερό Βήμα με τοθυσιαστήριοΤα τρία κλίτη διαχωρίζονται μεταξύ τους με κιονόστοιχία δηλ. από δύο σειρές 12 μαρμάρινων κιόνων με κορινθιακάκιονόκρανα . Πάνω από τα κιονόκρανα υπήρχαν ξύλινες δοκοί επιστύλια επι των οποίων στηριζόταν ένας δεύτερο όροφος κλιτών πάνω από τα δύο ακραία κλίτη τα υπερώα και στη συνέχεια η ξύλινη δικλινής στέγη στο κέντρο και επικλινής πάνω από τα πλάγια κλίτη. Ο τύπο της στέγης αυτής έδωσε το όνομα του στην κατηγορία των λεγομένωνΞυλόστεγων Παλαιοχριστιανικών Βασιλικών στην οποία ανήκει και αυτός ο Επισκοπικός Παλαιοχριστιανικός Ναός. Τα δάπεδα είχαν επιστρωθεί με μαρμαροθέτημα γνωστό σαν opus sectile .

Ο Νάρθηκας συνδέει ακόμα τον Ναό με τα υπόλοιπα τμήματα του συμπλέγματος το αίθριο ένα δεύτερο παρεκκλήσιο το οποίο χρησιμοποιείται επίσης για την υποδοχή των δώρων δηλ.Διακονικό, το Επισκοπείο η κατοικία δηλ. του Επισκόπου και των Ιερέων που υπηρετούν τον Ναό και το Βαπτιστήριομία μικρότερη Βασιλική με Νάρθηκα, κλίτη και αίθριο η οποία έχει στην νότια πλευρά του νότιου κλίτους ένα σταυρόσχημο φωτιστήριο και τοχρισμάριο. Στην μικρή αυτή βασιλική πραγματοποιούνταν οι Βαπτίσεις των φωτιζομένων. Τα δάπεδα της είναι επιστρωμένα με ψηφιδωτά.

Το μνημείο αυτό καταστράφηκε κατά την β΄αραβική επιδρομή γύρω στο 654 μ.Χ. Ξαναχρησιμοποιείται, για λίγο στο β΄μισό του 7ου αιώνα και εγκαταλείπεται οριστικά στα τέλη του 7ου ή τις αρχές του 8ου αιώνα. Ο βωμός μεταφέρθηκε λίγα χιλιόμετρα βορειοανατολικά σε μία ¨ικρότερη åκκλησία, στα Σεράγυια της σημερινής Επισκοπής.

ΠΑΡΑΛΙΑ ΒΑΣΙΛΙΚΑ: Πολύ πρόσφατα (1994-1999) αποκαλύφθηκε στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του λόφου πολύ κοντά στη σημερινή παραλία του Αγίου Ερμογένους μία μικρή τρίκλιτη Παλαιοχριστιανική Βασιλική . Η ανέγερση της έχει τοποθετηθεί στον 6ο μ.Χ. αιώνα. Υπέστη σοβαρές ζημιές κατά την περίοδο των Αραβικών επιδρομών και καταστράφηκε οριστικά στις αρχές του 8ου αιώνα από ισχυρό σεισμό και παλιρροιακά κύματα που κάλυψαν αυτή στην άμμο.

Η ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΑΡΑ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟΝ ( At Meydan)Η μικρή αυτή βασιλική οικοδομήθηκε στα τέλη του 5ου ή στις αρχές του 6ου μ.Χ. αιώνα . Χώροι του μνημείου αυτού είχαν αρχικά χρησιμοποιηθεί από τους Ρωμαίους ως χώροι συγκέντρωσης με δικανικό χαρακτήρα.

Την περιοχή αυτή ερεύνησε για πρώτη φορά ο H.B. Walters για το Βρεττανικό Μουσείο το 1895. Η αποκάλυψη μιάς αναθηματικής επιγραφής του τέλους του 4ου π.Χ. αιώνα αφιερωμένη στην Δήμητρα και την Κόρη στην θέση αυτή οδήγησε τότε στην υπόθεση για ύπαρξη στον χώρο αυτό ενός αντίστοιχου Ιερού. Την ανασκαφή ανέλαβε συστηματικά μεταξύ των ετών 1971-1974 ο κ. Α. Χριστοδούλου ο οποίος εκτός από την αποκάλυψη της βασιλικής είχε εντοπίσει σειρά πηλίνων ειδωλίων νομισμάτων και άλλων ενδείξεων που χρονολογούνταν στην Ελληνιστική περίοδο και υπεδείκνυαν την ύπαρξη ενός ιερού γυναικείας Θεότητας.

Η Βασιλική χρησιμοποιήθηκε για 150 χρόνια παράλληλα με τον καθεδρικό ναό σε αραιότερα ίσως διαστήματα και καταστράφηκε στα μέσα του 7ου μ.Χ. αιώνα.

Οι προγενέστερες φάσεις του μνημείου αλλά και η χρήση οικοδομικού υλικού από άλλα παλαιότερα μνημεία της Πόλης καθιστά ιδιαίτερα πολύπλοκη την αρχιτεκτονική μελέτη του μνημείου αυτού.

ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ

Ανάμεσα στην Πόλη και το Ιερό του Απόλλωνα Υλάτη οικοδομήθηκε κατά την περίοδο των Αντωνίνων (2ος μ.Χ. αιώνας) το Στάδιο που βλέπουμε σήμερα. Το Ελληνικό Πένταθλο (αγώνες δρόμου, άλμα εις ύψος, άλμα εις μήκος,πάλη και δισκοβολία) θα πρέπει να ήταν τα βασικά αθλήματα που ασκούνταν στο Στάδιο αυτό. Αρματοδρομίες και ιπποδρομίες συνυφασμένες με την λατρεία του Απόλλωνα θα πρέπει να πραγματοποιούνταν στον χώρο ήδη από την Αρχαϊκή περίοδο όπως υποδεικνύεται από την κεραμοπλαστική δηλ. τα πήλινα συμπλέγματα των αναθημάτων που προσφέρονται στο Ιερό όχι όμως στο συγκεκριμένο στάδιο του οποίου η στροφή είναι αρκετά μικρή για άλογα.

Στην νότια πλευρά του Σταδίου σώζεται στα δυτικά τμήμα του υδραγωγείου που μετέφερε το νερό στο Κούριο από τις πλούσιες πηγές της περιοχής Ζανατζιά.

Καταστράφηκε στον 4ο μ.Χ. αιώνα.


epohi