logo blank_gr mail
slide1 slide2 slide3 slide4 slide5 slide7 slide8 slide9
Εκδηλώσεις
Ανακοινώσεις

ΛΕΜΕΣΟΣ: ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

ΔΙΑΔΡΟΜΗ 3 - ΟΙΚΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΗΣ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑΣ

 

Τα ονόματα των δρόμων βόρεια του κάστρου έχουν πολύ ενδιαφέρουσες αναφορές.  Η οδός Ειρήνης συναντά την οδό Ελευθερίας στη διασταύρωση των οδών Ελλάδος και Αγκύρας.  Τα ονόματα πρωτοχρησιμοποιήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960 όταν οι πολιτικοί συμβολισμοί εκφράζονταν στο αστικό τοπίο.
Τα περισσότερα κτίρια στην οδό Ειρήνης (πρώην οδό Βικτωρίας) είναι από πέτρα, με αυστηρές όψεις, χωρίς πολλά στολίδια και με στενά μπαλκόνια επί των προσόψεων.  Πίσω απ’ αυτές τις αυστηρές μορφές επεκτείνονται σ’ αρκετό βάθος τα εσωτερικά των σπιτιών που συνήθως περικλείουν μεγάλες αυλές με ψηλά οπωροφόρα δέντρα.  Στα σπίτια επικρατεί γενικά η τρίκλητη διάταξη, με κεντρικό ηλιακό (πλατύ διάδρομο) που οδηγεί σε δωμάτια στα αριστερά και στα δεξιά και με μία μακρύτερη πτέρυγα που επεκτείνεται στην πίσω αυλή. 

Κατά κανόνα τα σπίτια έχουν πολλά παράθυρα που ανοίγουν προς τις αυλές, γύρω από τις οποίες περιστρέφεται η ζωή του σπιτιού.  Στους κήπους τα πιο συνήθη δέντρα είναι τα λεμονόδεντρα και οι φοινικιές, όπως και τα αρωματικά βότανα.  Κάποια από τα πιο έντεχνα διακοσμημένα σπίτια, όπως η οικία Κουδουνάρη στον αριθμό 75, θυμίζει αρχιτεκτονήματα της Αλεξάνδρειας, μαρτυρώντας ίσως τη σχέση της εν λόγω οικογένειας με την προαναφερθείσα πόλη.  Στα πέντε μπαλκόνια του σπιτιού διακρίνεται σκαλισμένο το «αγγλικό ρόδο» που μαρτυρεί ότι ο άνω όροφος κτίστηκε επί Αποικιοκρατίας.  Απέναντι, στον αριθμό 118, που ανακαινίστηκε πρόσφατα, βρίσκεται ένα από τα λίγα κτίρια του δρόμου που ανάγονται στην Οθωμανική περίοδο.  Είναι χαρακτηριστική η συγκριτικά απλή και ταπεινή του εξώπορτα.
Η οδός Ειρήνης τελειώνει σε ένα μικρό δημόσιο κτίριο απ’ όπου φαίνεται ο Υδατόπυργος που σηματοδοτεί και το όριο της έκτασης της πόλης κατά την Αγγλοκρατία.  
Στο βόρειο άκρο της οδού Ειρήνης και προς τ’ αριστερά εκτείνεται η οδός Ναυαρίνου, που αναπτύχθηκε κατά την μεταπολεμική περίοδο επί Αγγλοκρατίας.  Κατά μήκος αυτής της οδού υπάρχουν βιοτεχνίες, αλλά και σπίτια της περιόδου εκείνης, καθώς και αρχοντικά με μεγάλους κήπους.  Τα σπίτια εδώ διατηρούν κάποια απόσταση από το δρόμο με πλούσιους Μεσογειακούς κήπους επί της πλευράς του δρόμου, φυτεμένους με διακοσμητικά φυτά. 

Η οδός Ναυαρίνου συνεχίζει μέχρι την όχθη του ποταμού Γαρύλλη προς τα δυτικά και τελειώνει στο γεφύρι των «Τεσσάρων Φαναριών».  Κτίστηκε και αυτό επί Αγγλοκρατίας, με τοξοειδή πέτρινη βάση στην οποία στηρίζεται η μεταλλική γέφυρα που φέρει τέσσερα μεταλλικά φανάρια, ένα στην κάθε γωνιά της.
Αμέσως πριν το γεφύρι, ο δρόμος που οδηγεί αριστερά είναι η οδός Ελευθερίας.  Αυτή η οδός ήταν η είσοδος στην πόλη από τα κρασοχώρια της Λεμεσού.  ΄Εχει ένα μεικτό οικιστικό / αγροτικό / εμπορικό χαρακτήρα, με χάνια, καφενεία και αποθήκες για προϊόντα.  Σημείο αναφοράς της περιοχής είναι το τριγωνικό κτίριο γνωστό ως «Το Τρίγωνο της Μαρίκκας» από το όνομα της ιδιοκτήτριας που ήταν γνωστή πετυχημένη επιχειρηματίας της εποχής.  Η κατοικία Λούτσιου στη γωνία των οδών Ελευθερίας και Κλεοπάτρας είναι ακόμη ένα κομψό κτίριο με Αλεξανδρινές επιδράσεις.  Διακοσμημένο με ακροτήρια στην οροφή, διαθέτει λότζιες (σκεπασμένες βεράντες που είναι ανοικτές μόνο από τη μία του πλευρά) προς το δρόμο.

Η οδός Κλεοπάτρας, αν και αποτελεί πάροδο της οδού Ελευθερίας, μαρτυρεί τις πιο εύπορες εποχές που έζησαν οι Λεμεσιανοί μεταξύ των πολέμων.  Προσέξτε την περίτεχνα σκαλισμένη ξύλινη εξώπορτα με λαξευτά πέτρινα πλαίσια στην κατοικία με αριθμό 14.  Πιο κάτω στην οδό Ελευθερίας υπήρχαν εργαστήρια χαλκού, καθώς και η πρώτη αίθουσα βωβού κινηματογράφου που είχε εγκατασταθεί σε μια από τις αποθήκες της περιοχής.  Η αφετηρία του δρόμου, στη συμβολή της με την οδό Ειρήνης, σημειώνει την αρχή της κυρίως εμπορικής περιοχής, οδηγώντας πίσω στο κάστρο και στο σημείο από όπου αρχίσαμε αυτό τον περίπατο…..

 

 

 

 

 
epohi