logo blank_gr mail
slide1 slide2 slide3 slide4 slide5 slide7 slide8 slide9
Εκδηλώσεις
Ανακοινώσεις

Η ΔΥΑΔΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ

Ο Θόδωρος Παπαγιάννης εναποθέτει στο έργο του, στην παραλιακή επίχωση, το απόσταγμα της φορμαλιστικής πληρότητας και τεχνικής αρτιότητας, που προκύπτει από τη μακροχρόνια εξερεύνησή του στη θεματική των δύο φιγούρων με τη μορφή δυαδικής μονάδας.

Στην πενηντάχρονη θητεία του στη γλυπτική, που πάει πίσω στα παιδικά του χρόνια, ο Θόδωρος Παπαγιάννης δουλεύει μ’ όλων των ειδών τα υλικά, αφουγκράζεται ωστόσο τις προσταγές της δικής του έφεσης για να επιλέξει συνειδητά αυτά που ενδιαθέτουν το μεγαλειώδες προβάδισμα στη σύλληψη του φωτός, την πέτρα και το μάρμαρο.

Μέσα από τον πειραματισμό του στους ορίζοντες που διανοίγει η κλασική δημιουργία, ο πλούτος του λαϊκού πολιτισμού και οι νεότερες τάσεις στην εξελικτική πορεία της τέχνης, αποκρυσταλλώνει τη θεώρηση ενός σύγχρονου και συνάμα κλασικού καλλιτέχνη για τον οποίο πέρα και πάνω από τη θεματολογική πρωτοτυπία και την υφολογική εφευρετικότητα προέχει η μορφοπλαστική τελείωση, που είναι η αλήθεια της γλυπτικής διαδικασίας.

Τη δουλειά του Θόδωρου Παπαγιάννη, ζυμωμένη με τη μαγιά της αρχαίας ελληνικής τέχνης, καθόρισε η περιδιάβασή του σ’ όλη τη μεσογειακή λεκάνη. ΄Ενα προσκύνημα που ξεκινά απ’ την ίδια την Ελλάδα και εκτείνεται στη Μικρασία, τη Σικελία, την Κάτω Ιταλία, τη Συρία, την Αίγυπτο και την Κύπρο, όπου τη δεκαετία του 1960 δημιουργεί στην κατεχόμενη τώρα Μόρφου ένα γλυπτό - αφιέρωμα στο Λουκή Ακρίτα, μελετώντας ταυτόχρονα τον πολιτισμό που αναβλύζει απ’ την κυπριακή γη πέρα ως πέρα.

Η σχηματική καθαρότητα κι αδρότητα που συναντά στην κυπριακή τέχνη και τη λαϊκή παράδοση, η αφαιρετική συμπύκνωση της δαιδαλικής γλυπτικής και του σύγχρονου εξπρεσιονισμού όπως τον γνώρισε στο Παρίσι και τέλος η περιεκτική αποκάθαρση της κυκλαδίτικης φόρμας διοχετεύονται και ενσταλάζουν στην εικαστική του προσέγγιση.

Με την απερίσπαστη λοιπόν αφοσίωση ενός σύγχρονου μύστη της παραδοσιακής γλυπτικής, με την απόλυτη άνεση της σχεδιαστικής του προπαίδειας κι ευχέρειας, ο Θόδωρος Παπαγιάννης κτίζει τους όγκους με στωϊκή συγκέντρωση και απαλλάσσει τη φόρμα από φλύαρους και στείρους ρεαλισμούς. Λαξεύει τέλος με την ακονισμένη ευστοχία της ματιάς του υποδοχές φωτός μέσα από τις κοφτές χαράξεις και τις απότομες, κάθετες, οριζόντιες και διαγώνιες γραμμώσεις.

Τρία περίπου μέτρα πέτρας Λεμεσού μεταπλάθονται έτσι στη σύνθεση με τις δύο φιγούρες, όπου η μια ξεπροβάλλει απ’ την άλλη και χάνεται μέσα σ’ αυτήν, σε μια πλαστική όσμωση που παραπέμπει στη γοητεία του μύθου, με μια διάθεση υπερβατικής ανάτασης που επιμηκύνει δυσανάλογα τα σώματα και τα κεφάλια προσφέροντας μέσα από μια πολυσήμαντη ερμηνευτική ένα αφιέρωμα στην Κύπρο και τον κόσμο της: οι μορφές παραπέμπουν στο ιστορικό ή μυθολογικό αρχέτυπο που ενσαρκώνει τους πρώτους κτήτορες του νησιού καθώς επίσης και στο πολυδιάστατο εννοιολογικό σχήμα Κύπρος - Ελλάδα μέσα απ’ τους καιρούς. Διαβάζονται ακόμη ως μια ωδή στους αγνοούμενους της Κύπρου και σ’ όλους τους ανθρώπους, που χάνοντας το ταίρι τους κράτησαν τη θαλπωρή της παρουσίας του σε μια συγχώνευση ζωής και μνήμης. Κυρίως, όμως, οι δύο μορφές υμνούν την αποθέωση της σύζευξης, που είναι η ερωτική ένωση του ζευγαριού, ως αέναου κοινωνικού και πολιτισμικού πυρήνα: “και έσονται οι δύο εις σάρκα μίαν”.

Με τη λιτή, δωρική, άκαμπτη σχεδόν φόρμα του και τη λειτουργικότητα του αρχέγονου σχήματός του, το έργο αποκτά την ευκολομνημόνευτη εκείνη χροιά, που σύμφωνα με το Θόδωρο Παπαγιάννη, οφείλει η τέχνη να έχει σ’ ένα δημόσιο, υπαίθριο και πολυσύχναστο χώρο, όπως η παραλιακή επίχωση της Λεμεσού.

Με άξονά της το μεσημβρινό προσανατολισμό, η γλυπτική κατάθεση του Θόδωρου Παπαγιάννη προσλαμβάνει κι αιχμαλωτίζει στα γραμμικά της λαξέματα όλες τις διαβαθμίσεις φωτός που η τροχιά του ήλιου εκπέμπει κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το σημείο τοποθέτησης δημιουργεί τη δυνατότητα μιας προσέγγισης του έργου περιστροφικής και ταυτόχρονα μιας θέασης κυβιστικής, μέσα από διάφορες οπτικές γωνίες, που αναδεικνύουν απόλυτα τη συνδιαλλαγή ύλης, όγκου, χώρου και φωτός στην πλαστική πλοκή των δύο φιγούρων.

Βγαλμένο απ’ τα χέρια ενός σύγχρονου μάστορα της πέτρας, το έργο φέρει στη σύνθεση και την υφή του την πατίνα των αιώνων και μοιάζει βγαλμένο από ανασκαφή μέσα απ’ τα σπλάχνα της κυπριακής γης.

ΝΑΤΙΑ ΑΝΑΞΑΓΟΡΟΥ


   
Με την απερίσπαστη αφοσίωση ενός σύγχρονου μύστη της παραδοσιακής γλυπτικής, ο Θόδωρος Παπαγιάννης κτίζει τους όγκους με στωϊκή συγκέντρωση και απαλλάσσει τη φόρμα από φλύαρους και στείρους ρεαλισμούς.

   
Λαξεύει, τέλος, με την ακονισμένη ευστοχία της ματιάς του υποδοχές φωτός μέσα από τις κοφτές χαράξεις και τις απότομες, κάθετες, οριζόντιες και διαγώνιες γραμμώσεις.

   
Τρία περίπου μέτρα πέτρας Λεμεσού μεταπλάθονται στη σύνθεση με τις δύο μορφές, όπου η μια ξεπροβάλλει απ’ την άλλη. Με άξονά του το μεσημβρινό προσανατολισμό, το έργο προσλαμβάνει κι αιχμαλωτίζει στα λαξέματά του όλες τις διαβαθμίσεις φωτός που η τροχιά του ήλιου εκπέμπει κατά τη διάρκεια της ημέρας.

   
Το σημείο τοποθέτησης δημιουργεί τη δυνατότητα μιας θέασης κυβιστικής, μέσα από διάφορες οπτικές γωνίες που αναδεικνύουν απόλυτα τη συνδιαλλαγή ύλης, όγκου, χώρου και φωτός στην πλαστική πλοκή των δύο φιγούρων.


Η Δυαδική Μονάδα υμνεί την ερωτική ένωση του ζευγαριού ως αέναου κοινωνικού και πολιτισμικού πυρήνα: “και έσονται οι δύο εις σάρκα μίαν”. Οι μορφές παραπέμπουν επίσης στο ιστορικό ή μυθολογικό αρχέτυπο που ενσαρκώνει τους πρώτους κτήτορες του νησιού καθώς και στο πολυδιάστατο εννοιολογικό σχήμα Κύπρος - Ελλάδα μέσα απ’ τους καρπούς.

 


ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΛΗΣ

Γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1970 στο Αργυρόκαστρο. Ασχολήθηκε απ’ την παιδική του ηλικία με το σχέδιο και τη γλυπτική δίνοντας προτεραιότητα στην πέτρα. Είναι απόφοιτος της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας (εργαστήρι Θόδωρου Παπαγιάννη).

Ο Ανδρέας Λόλης, βοηθός του Θόδωρου Παπαγιάννη.


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ - ΘΟΔΩΡΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗΣ

1942 Γεννήθηκε στο Ελληνικό Ιωαννίνων 

Σπουδές 

1960-1965 Σπoύδασε στην Α.Σ.Κ.Τ. Αθηνών με υποτροφία και δάσκαλο το Γιάννη Παππά. Εκτός του καλλιτεχνικού διπλώματος πήρε και θεωρητικό, καθώς και δίπλωμα των εργαστηρίων εφηρμοσμένων τεχνών τις ιδίας σχολής στη χαλκογλυπτική και γυψοτεχνική με δάσκαλο τον Νίκο Κερλή

1966-1968 Μελέτησε με διετή υποτροφία εσωτερικού του Ι.Κ.Υ. την αρχαιοελληνική τέχνη και την τέχνη της ευρύτερης περιοχής της Μεσογείου

1969 Συνέχισε τις σπουδές του με μια σειρά από ενημερωτικά ταξίδια τόσο στο Μεσογειακό χώρο όσο και στην Ευρώπη. Ταξίδεψε στην Κρήτη, Κύπρο, Αίγυπτο, στα παράλια της Μικράς Ασίας και στην Κωνσταντινούπολη 

1970 Διορίστηκε βοηθός στην Α.Σ.Κ.Τ. στο εργαστήριο γλυπτικής του Γιάννη Παππά 

1974 Συμμετοχή του στη δημιουργία του Κέντρου Εικαστικών Τεχνών (Κ.Ε.Τ.)

1981-1982 Μετεκπαίδευση στο Παρίσι

1987 Εκλέχθηκε αναπληρωτής καθηγητής γλυπτικής στην Α.Σ.Κ.Τ. της Αθήνας

1991 Εκλέχθηκε τακτικός καθηγητής στην ίδια Σχολή

 

Ατομικές Εκθέσεις

1975 “Γλυπτική και Σχέδια”, Κ.Ε.Τ. (Κέντρο Εικαστικών Τεχνών), Αθήνα 

1976 “Γλυπτική και Σχέδια”, Κέντρο Λόγου και Τέχνης “Πανσέληνος”, Θεσσαλονίκη

1978 “Γλυπτική και Σχέδια”, Κολέγιο Αθηνών, Αίθουσα Βιβλιοθήκης

1979 “Γλυπτική και Σχέδια”, Γκαλερί ΄Ωρα, Αθήνα 

1980 “Γλυπτική και Σχέδια”, Γκαλερί Εποχή, Γιάννενα 

1983 “Γλυπτική και Σχέδια”, Γκαλερί Ζυγός, Αθήνα 

1984 “Γλυπτική και Σχέδια”, Γκαλερί ΄Ανεμος, Κηφισιά 

1987 “Γλυπτική και Σχέδια”, Γκαλερί ΄Ανεμος, Κηφισιά 

1988 “Γλυπτική και Σχέδια”, Γκαλερί Πρίσμα, Ρόδος

“Γλυπτική και Σχέδια”, Γκαλερί Μορφή, Λεμεσός, Κύπρος

“Γλυπτική και Σχέδια”, Πινακοθήκη Πιερίδη, Αθήνα 

1989 “Γλυπτική και Σχέδια”, Γκαλερί 4, Σκουφά 4, Αθήνα 

1991 “Γλυπτική και Σχέδια”, Γκαλερί Αγκάθι, Αθήνα 

1992 “Γλυπτική και Σχέδια”, Γκαλερί Art Forum, Θεσσαλονίκη

“Γλυπτική” Χώρος Σύγχρονης Τέχνης Αμυμώνη, Ιωάννινα

“Γλυπτική”, Πολύεδρο, Πάτρα 

1993 “Γλυπτική”, Αίθουσα Τέχνης Ψυχικού, Αθήνα

“Γλυπτική”, Campus Arts and Sciences, Κηφισιά 

1994 “Γλυπτική”, Chiron Gallery, Ζυρίχη 

1995 “Γλυπτική”, Γκαλερί “Κ”, Λονδίνο

“Γλυπτική”, Γκαλερί Αργώ, Λευκωσία, Κύπρος

“Γλυπτική”, Λ’ Δημήτρια Δημοτική Πινακοθήκη

Θεσσαλονίκης

Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο 

1996 “Γλυπτική”, Αίθουσα Τέχνης Σκουφά, Αθήνα

“Γλυπτική”, Γκαλερί Ορφέας, Αρχαία Ολυμπία 

Ομαδικές Εκθέσεις 

1967 Πανελλήνιος, Ζάππειο 

1969 Νέων Καλλιτεχνών, Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (Α’ έπαινος) 

1970 Hilton, στη μνήμη του Σκλάβου (Α’ βραβείο γλυπτικής) 

1973 ΙΙ Biennale, Βουδαπέστη 

1975 Πανελλήνιος, Ζάππειο 

1976 Σόφια: 10 ΄Ελληνες καλλιτέχνες

“Ηπειρωτικά ‘76”, Γιάννενα 

1977 ΙΙ Biennale, Βουδαπέστη

“Ηπειρωτικά ‘76”, Γιάννενα

Ηπειρωτικών καλλιτεχνών, Πνευματικό Κέντρου Δήμου

Αθηναίων

 

1978 ΄Εκθεση της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης Πνευματικό

Κέντρο Δήμου Αθηναίων

Υπαίθρια Γλυπτική, Φιλοθέη

1979 Εθνική Πινακοθήκη: 10 γλύπτες υποψήφιοι για τη θέση γλυπτικής στην Α.Σ.Κ.Τ. 

1980 Υπαίθρια Δήμου Παλαιού Φαλήρου

1981 Γάλλων και ξένων καλλιτεχνών, Δημαρχείου 18ου διαμερίσματος, Παρίσι

1982 Νέων Ελλήνων καλλιτεχνών, Παρίσι Fondation Hellenique

Υπαίθρια έκθεση του Συλλόγου Γλυπτών στο Ωδείο Αθηνών 

1983 Υπαίθρια έκθεση του Συλλόγου Γλυπτών στο Ωδείο Αθηνών 

1984 Υπαίθρια έκθεση του Συλλόγου Γλυπτών στο Ωδείο Αθηνών

Υπαίθρια Εθνικού Κήπου για τα 150 χρόνια της Αθήνας

Ομαδική “Ζυγού” στα πλαίσια του Διεθνούς Συνεδρίου

Κριτικών Τέχνης, καθώς και στην έκθεση της Εθνικής

Πινακοθήκης 

1985 Γκαλερί “΄Αποψη”, αφιέρωμα στην Α.Σ.Κ.Τ. Νο 3

5η Διεθνής Biennale Γλυπτικής, Σκιρώνειο Μουσείο

Υπαίθρια Ριζαρίου στα πλαίσια “Αθήνα Πολιτιστική

Πρωτεύουσα της Ευρώπης” 

1986 Γαλλικό Ινστιτούτο, Θεσσαλονίκη

Οργάνωση Συμποσίου Γλυπτικής, 10 γλύπτες, Γιάννενα

 

1988 Γκαλερί “Πλειάδες”, Αθήνα

7 γλύπτες, Υπαίθρια ΄Εκθεση Γλυπτικής Δήμου Αθηναίων,

στον πεζόδρομο της Κοραή, Αθήνα

 

1989 7 γλύπτες, Γκαλερί Εποχές, Κηφισιά

 

1990 4 γλύπτες, Γκαλερί Αστρολάβος, Πειραιάς

 

1991 3 γλύπτες, Γκαλερί της ΄Ερσης, Αθήνα

 

1992 7 γλύπτες, Γκαλερί Αέναον, Αθήνα

 

1993 3 γλύπτες, Γκαλερί του Νότου

7 γλύπτες, Γκαλερί Κ. Λονδίνο

3 γλύπτες, Γκαλερί της ΄Ερσης, Αθήνα

Ομαδική γλυπτικής, Γκαλερί Εποχές, Κηφισιά

Ομαδική γλυπτικής, Αίθουσα Τέχνης, Ψυχικό

“Καλοκαίρι ‘93”, Πύργος Μάρκελλου, Γκαλερί της

΄Ερσης, Αίγινα

“Το παιδί στην Νεοελληνική Τέχνη”, Εθνική Πινακοθήκη

 

1994 Art Athina 1994, Γκαλερί ΄Ανεμος

Σύλλογος Γλυπτών, Αθήνα

“Καλοκαίρι ‘94”, Γκαλερί της ΄Ερσης, Αίγινα

Ομαδική μικρογλυπτικής, Γκαλερί Εποχές, Κηφισιά

 

1995 Αίθουσα Τέχνης, Ν. Ψυχικού

Art Athina ’95, Γκαλερί της Εποχές, Κηφισιά

Υπαίθρια έκθεση του Συλλόγου Γλυπτών στον Εθνικό Κήπο

Ομαδική γλυπτικής στην Αρχαία Ολυμπία

3 γλύπτες (Παπαγιάννης, Ρόκος, Χουλιαράς) στο κτίριο

της ΕΠΑΣΚ στην Πλάκα

Συμμετοχή στο Συμπόσιο Γλυπτικής στην Κόνιτσα Ν. Ιωαννίνων

 

1996 Συμμετοχή στο Συμπόσιο Γλυπτικής στο Πανεπιστήμιο Πατρών

 

Ανδριάντες

 

1975 Αγγελή Γοβιού, Ψαχνά Ευβοίας

 

1978 Νικολάου Πλαστήρα, Ν. Ερυθραία Αττικής

 

1986 Ελευθερίου Βενιζέλου, Γιάννενα

 

1988 Ιατρού Χρήστου Λέκκα, Κορωπί Αττικής

 

Σημαντικότερες Προτομές

 

1970-1975 Γεωργίου Θεοτοκά στη Χίο

Στρατηγού Καμμένου στο Γαλαξίδι

Καθηγητή Συμεωνίδη στο Θεαγένειο Νοσοκομείο

Θεσσαλονίκης

Ελευθερίου Βενιζέλου, Στρατηγού Σαπουντζάκη,

Αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνα, Στρατηγείο του 1912-1913

στο Χάνι Εμίν Αγά στα Γιάννενα

Μάρκου Αυγέρη, Γ. Κοτζιούλα, Λαμπρίδη, Χατζηκώστα

στα Γιάννενα

Καλογήρου Σαμουήλ, Μόσχως Τζαβέλλα στο Σούλι

Χρήστου Μακρή στα Σελλιά Ρεθύμνου Κρήτης

΄Αγγελου Σικελιανού, Κώστα Κρυστάλλη στην Αθήνα

΄Αγγελου Τερζάκη στο Ναύπλιο

Κοσμά του Αιτωλού στην Παιδαγωγική Ακαδημία

Ιωαννίνων

Jean Moreas στα Γιάννενα

Χρήστου Νικολόπουλου στην Ανδρίτσαινα

Στρατηγού Σαράφη στο Πολεμικό Μουσείο

Κωνσταντίνου Φρόντζου στην Εταιρεία Ηπειρωτικών

Μελετών στα Γιάννενα

Σπύρου Μουστακλή στο Μεσολόγγι

Ποιητή Νίκου Εγγονόπουλου στο Πολυτεχνείο της Αθήνας

Γεωργίου Ριζάρη στη Ριζάρειο Σχολή της Αθήνας

Καθηγητή Φραγγόπουλου στο Γεωργικό Πανεπιστήμιο

Κ. Οικονόμου του εξ Οικονόμων στην Αθήνα

Γιωργάκη Ολυμπίου στο Δήμο Αθηναίων

Θεμιστοκλή Ρήγκα στη Παραμυθιά

Γεωργίου Μυλωνά στην Αρχαιολογική Εταιρεία

Κωνσταντίνου Τσάτσου στο ΄Αλσος στο Κεφαλάρι

Καπετάν Σπύρου-Μίτση ή Κρομμύδα στο χωριό

Ιερομνήμη Ιωαννίνων

Νικολόπουλου για το σπίτι των Φιλικών στην Οδησσό

΄Αγγελου Αγγελόπουλου και άλλων

 

Σημαντικότερα Μνημεία

 

1985 Μνημείο Μητέρας, Κορωπί

 

1986 Μνημείο Μάνου Κατράκη, Καστέλι Κισσάμου, Κρήτη

Μνημείο Μάνου Κατράκη, Α’ Νεκροταφείο Αθηνών

Μνημείο για τα θύματα του Πολυτεχνείου, Γιάννενα

Γλυπτό στην είσοδο του κτιρίου ΚΚΕ Πειρσσός, Αθήνα

Μνημείο πεσόντων Ελληνικό, Ιωάννινα

 

1987 Μνημείο Α. Τσάτσου, Α’ Νεκροταφείο Αθηνών

 

1988 Μνημείο Εθνικής Αντίστασης, Βόλος

Μνημείο για την Ειρήνη, Γιάννενα

 

1993 Μνημείο για τους ανώνυμους στα πλαίσια του Συμποσίου

Γλυπτικής στη Θάσο

 

Μετάλλια - Νομίσματα

 

1975 Κατόπιν διαγωνισμού ανέλαβε τη φιλοτέχνηση των

παραστάσεων των Περικλή, Δημοκρίτου και Αριστοτέλη στα

νομίσματα των 20, 10, 5 δρχ

Μετάλλιο της πόλης των Ιωαννίνων

 

1976 Μετάλλιο για τις γυναίκες της Πίνδου

 

1977 Μετάλλιο για τα 150 χρόνια της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου

(Εθνολογικό και Ιστορικό Μουσείο)

 

1978 Μετάλλιο για τα 150 χρόνια της Βουλής των Ελλήνων

 

1979 Νόμισμα αργυρό για την είσοδο της Ελλάδας στην ΕΟΚ

 

1982 Εννέα νομίσματα για τους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες της

Αθήνας

 

1983 Μετάλλιο για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Γιώργου

Παπανικολάου (Ακαδημία Αθηνών)

 

1984 6 μετάλλια για την επέτειο των 10 χρόνων Δημοκρατίας

στην Ελλάδα

Πλακέτα για τα 20 χρόνια του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

 

 

1985 Μετάλλιο απονομής στους αθλητές των Πανευρωπαϊκών

Αγώνων κλειστού στίβου στον Πειραιά

Μετάλλιο για να τιμηθούν οι νεκροί της σφαγής του Διστόμου

Μετάλλιο Αραβοελληνικής Τράπεζας της Ελλάδος

για το Γ’ Συνέδριο Interarab Cambist Association, Αθήνα

 

1988 Μετάλλιο για το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης

1000 χρόνια χριστιανισμού στη Ρωσία

 

1989 Μετάλλιο για την Ανώτατη Γεωπονική Σχολή Αθηνών

 

1991 Μετάλλιο Κολεγίου Ψυχικού Αθηνών

 

1992 Μετάλλιο Παραμυθιάς

 

1994 Μετάλλιο Ριζαρείου Σχολής και Ριζάρη

 

1996 Μετάλλιο Ευνάρδου Μορφωτικό ΄Ιδρυμα Εθνικής Τράπεζας

 

Διακοσμητικές Συνθέσεις

 

Ξενοδοχείο Stanley πλατεία Καραϊσκάκη, Μεταξουργείο

Είσοδος της Ασφαλιστικής Εταιρείας “Ατλαντική ΄Ενωση”

Λεωφόρος Μεσογείων

Είσοδος σε πολυκατοικία της οδού Μεσογείων

Στο σπίτι του αρχιτέκτονα Θόδωρου Παναγιωτόπουλου

στην οδό Σουηδίας

Στο χώρο υποδοχής του Hilton Κέρκυρας

Στο σπίτι του Γ. Γάκη στη Φιλοθέη

 

Βιβλιογραφία

 

΄Εκθεση Θόδωρου Παπαγιάννη, Νοέμβριος 1975

Κέντρο Εικαστικών Τεχνών, Αθήνα

΄Εκθεση Θόδωρου Παπαγιάννη, Μάρτιος 1976

Κέντρο Τέχνης και Λόγου Πανσέληνος, Θεσσαλονίκη

΄Εκθεση Θόδωρου Παπαγιάννη

Ιανουάριος - Φεβρουάριος 1983, Γκαλερί Ζυγός, Αθήνα

Ντόρα Ηλιοπούλου - Ρογκάν, έκθεση Θόδωρου Παπαγιάννη,

Νοέμβριος 1987, Αίθουσα Τέχνης ΄Ανεμος, Αθήνα

΄Εκθεση Θόδωρου Παπαγιάννη, Νοέμβριος - Δεκέμβριος 1989,

Αίθουσα Τέχνης Σκουφά 4, Αθήνα

΄Εκθεση Θόδωρου Παπαγιάννη, Νοέμβριος 1992, Art Forum

Gallery, Θεσσαλονίκη

΄Εκθεση Θόδωρου Παπαγιάννη, Δεκέμβριος 1992

Χώρος Σύγχρονης Τέχνης Αμυμώνη, Γιάνενα

΄Εκθεση Θόδωρου Παπαγιάννη, Δεκέμβριος 1992 - Ιανουάριος

1993, Πολύεδρο, Πάτρα

΄Εκθεση Art Athina, Μάιος 1994, Εκθεσιακό Κέντρο Αθηνών,

Αίθουσα Τέχνης ΄Ανεμος

΄Εκθεση Θόδωρου Παπαγιάννη, Μάριος - Απρίλιος 1995,

Γκαλερί Κ. Λονδίνο

Θόδωρος Παπαγιάννης, Γλυπτική 1964 - 1988, Αθήνα 1990

Θόδωρος Παπαγιάννης, Γλυπτική Λ’ Δημήτρια

Θεσσαλονίκης, Art Gallery, 1995

Θόδωρος Παπαγιάννης, Αίθουσα Τέχνης Σκουφά 4, Αθήνα

Θόδωρος Παπαγιάννης, Γκαλερί Ορφέας, Αρχαία Ολυμπία

 

 

 

 

 
epohi